---

Borg Diem Groeneveld (1959) is boventoonzanger en stemtherapeut. Hij leerde het boventoonzingen bij Michael Vetter en studeerde daarnaast bij verscheidene therapeuten en musici.
In 1993 publiceerde hij 'Stem en Boventonen'. Hij leidt het Boventoontrio en Boventoonkoor Dana. Daarnaast geeft hij cursussen, workshops en concerten.
In 1997 maakte hij zijn eerste cd, 'Tovertonen - Overtones'. In 1999 kwam zijn tweede cd uit met het Boventoontrio.
Op de website van Borg: www.boventonen.nl nog meer informatie over boventoonzang.

Klik opnieuw op de naam om te sluiten

---

De natuurlijke adem

Ons zijn en het contact met het eigen zijn is de adem. Wanneer we de natuurlijke ademstroom kunnen toelaten èn ervaren, dan hebben we een bewust contact met ons eigen zijn en kunnen we handelen vanuit het zijn; verliezen we dit ademcontact, dan worden we niet meer 'gedragen' vanuit ons wezen.

Het is echter waarschijnlijk zo dat we deze natuurlijke ademstroom niet helemaal of helemaal niet kunnen waarnemen laat staan toelaten.

Wanneer we een sterk idee hebben over wie we willen zijn en vooral wie we niet willen zijn, dan uit zich dat in een wilskrachtig adempatroon.
Ligt bijvoorbeeld het accent sterk op de uitademing, dan kunnen we goed geven, hebben we veel behoefte om ons uit te drukken, maar we hebben het vermogen om te ontvangen niet bewust ontwikkeld blijven we vaak leeg en vermoeid achter.
Ligt het accent op de inademing, maar ademen we niet echt uit, dan zijn we bang om los te laten, hebben we moeite om ons uit te drukken, zitten we liever in ons zijn dan in gedrag en trekken we ons graag terug.
Hebben we een wilskrachtige inademing (beter: ademhaling) dan kunnen we ons niet goed overgeven aan gebeurtenissen en vertrouwen we de buitenwereld niet.

De prijs voor een gecontroleerde adem is dat we het contact met ons zijn en vooral met wie we vermijden te zijn volledig verliezen.
Kunnen we ons gedrag op een natuurlijke en authentieke manier voort laten vloeien uit ons zijn, dan hebben we vanuit het aanwezig zijn een natuurlijke zeggingskracht. Niet zozeer door de woorden, want die doen er minder toe, maar vooral doordat de boodschap gedragen wordt vanuit het zijn.

Wanneer we vanuit de eenheid van het geheel stemgeven, dan ontstaat vanzelf een sonore, 'gedragen' klank. Dat wil dus ook zeggen een boventoonrijke, warme klank. Vanuit deze kwaliteit is het boventoonzingen niet meer dan het topje van de ijsberg oftewel een fluitje van een cent. Boventoonzingen ontstaat dan niet meer door een hoogst verfijnde articulatie en resonantie, maar vanuit de volheid van het zijn.
 
Het zijn allemaal grote woorden, die ik liever niet in de mond neem. Ik geef er de voorkeur aan dat iedereen dat zelf ontdekt en benoemt, aan de hand van het oefenmateriaal dat mij ter beschikking staat.
Want ik weet ook dat ik er zelf nog lang niet ben, dat ik mijn hele leven nog kan groeien in deze inhoudelijke kwaliteiten. Zoals Elly Ameling bij haar afscheid zei (ik parafraseer): tegen de tijd dat je muzikaal uitgerijpt bent, begint de stem je in de steek te laten.
Zo ziet zij het. Maar ik vind eigenlijk dat oudere zangers vaak een zeggingskracht hebben ontwikkeld waar jongere collega's niet aan kunnen tippen.