Over het christendom:
Inleiding
Omvallende dogma's
Zenmeester Jezus
Een cursus in wonderen

Besproken religies:
Christendom
Boeddhisme
Hindoeisme
De Islam
Soefisme
Taoisme
Wicca

Kleine advertenties:


Ontwerp: www.shanra.nl

Ontwerp: www.shanra.nl

Pad naar dit artikel: Hoofdmenu > Religies > Grensverleggend christendom >

Een cursus in Wonderen

Inleiding

"Dit is een Cursus in Wonderen. Maak alsjeblieft aantekeningen!" Met deze woorden dicteerde Jezus van Nazareth in oktober 1965 de eerste regels van een spiritueel boek aan de Amerikaanse psychologe Helen Schucman (zie foto). 

Toen ze in de lente van 1975 haar taak had volbracht, herinnerde zij zich weer het visioen waarin zij probeerde een boot op een verlaten strand de zee in te duwen. In die boot bevond zich in een kist een zwart boek met op de rug de naam Aesculapius, de Griekse God van de geneeskunde. Het boek toonde veel gelijkenis met de zwarte klembanden waarin de uitgetypte Cursus zich later bevond. Het was allemaal niet toevallig.

De Cursus is niet alleen mogelijk, maar zelfs noodzakelijk om jezelf van je ego te bevrijden. Het werd doorgegeven via de innerlijke Stem van Jezus. In het begin van de dicteersessies had Helen door dezelfde Stem vernomen dat er een "hemelse versnelling" gaande was omdat het met de wereld niet zo goed ging.

Voor de Cursus hoef je niet per sé in God of Jezus te geloven. Het enige wat je nodig hebt is de innerlijke bereidheid het boek te lezen. In het begin zul je misschien last hebben van allerlei oordelen. De Cursus hoeft evenwel alleen maar gelezen en niet beoordeeld te worden. Het bestaat uit drie delen: een Tekstboek, een Werkboek en een Handboek voor leraren. Het Tekstboek is overwegend theoretisch , vormt de grondslag van het Werkboek en omvat 365 lessen. Je hoeft de ideeën van dit deel niet te geloven, niet te aanvaarden, laat staan toe te juichen. Gebruik de 365 lessen een jaar lang. Dit deel is belangrijk, omdat een ongetrainde geest niets tot stand kan brengen! Het Handboek voor leraren geeft antwoord op de meeste gestelde vragen. Een van de problemen bij het lezen van de Cursus is dat hij totaal afwijkt van andersoortige denksystemen en in een cirkelvorm wordt weergegeven.

De Cursus biedt een nieuw perspectief voor de lezer. Jezus' dictaat biedt maar liefst 800 correcties op de Bijbel met het gebruik maken van weliswaar traditionele Christelijke begrippen, die meestal een totaal andere betekenis hebben. Het boek omvat een uitermate boeiende nieuwe visie op het aardse en Hemelse leven, waarin de mens als een Zoon van God wordt beschouwd. Jezus is niet voor onze zonde gekruisigd, maar vervult de functie van een oudere broer die ons in dit aardse bestaan is voorgegaan. Wat hij realiseerde ligt binnen de mogelijkheden van elk mens op aarde wiens doel als volgt wordt geformuleerd:

• Ik ben hier alleen om waarlijk hulpvaardig te zijn.
• Ik ben hier om Hem te vertegenwoordigen, die mij gezonden heeft.
• Ik hoef me geen zorgen te maken om wat ik zal zeggen of wat ik moet doen, want Hij die mij gezonden heeft zal mij leiden.
• Ik ben tevreden daar te zijn waar Hij me wenst, wetend dat Hij me vergezelt.
• Ik zal genezen zijn, wanneer ik me door Hem laat leren hoe ik anderen genees.

De Cursus leidt ons naar innerlijke vrede en naar hoe wij vanuit een nieuw perspectief naar de wereld kunnen kijken. Dit gebeurt allemaal met behulp van de werking van de Heilige Geest. Door de projecties van onze waarneming op te heffen, leren wij vanuit liefde naar de wereld te kijken. In deze nieuw verworven staat van "Zijn" is geen plaats voor zonde, schuld en angst. De Hemelse staat is louter een gewaar zijn van volmaakte Eenheid. Feitelijk is deze Zijnstoestand helemaal niet in taal te vatten, omdat woorden symbolen zijn die ons van de werkelijkheid juist verwijderen.

De wereld van de illusies of de wereld van God

Het dictaat van Jezus over de betekenis van de stoffelijke wereld is kristal helder. De materiële wereld waarin de van God afgescheiden mens met een ego leeft, ontkent of ervaart het als moeilijk dat het aardse bestaan een illusie is. De wereld die wij zien weerspiegelt slechts ons eigen innerlijk referentiekader - de ideeën, wensen en emoties die de overhand hebben in onze denkgeest...Eerst kijken we naar binnen, besluiten welke wereld we willen zien en vervolgens projecteren we die wereld naar buiten, en maken haar tot de waarheid zoals die wij zien. Over het ontstaan van de afscheiding wordt gezegd: de Hof van Eden, ofwel de pre-afscheidingstoestand, was een denkstaat waarin het aan niets ontbrak. Toen Adam luisterde 'leugens van de slang', hoorde hij alleen onwaarheid. Je hoeft niet te blijven geloven in wat niet waar is, tenzij je dat verkiest...Wat je in dromen ziet lijkt heel echt. Toch zegt de Bijbel dat een diepe slaap over Adam viel, en er wordt nergens gewag gemaakt van zijn ontwaken.(Een Cursus in Wonderen, bladzijden 17,18).

Miljoenen jaren geleden kroop er "een nietige dwaze gedachte" in de denkgeest van Gods Zoon. Er ontwikkelde zich de idee dat er buiten de Goddelijke staat van Eenheid een betere zou kunnen bestaan. Dit leidde tot een gespleten denkgeest. Gods liefdevolle Antwoord hierop was het Verzoeningsprincipe, de mogelijkheid om de gespleten geest weer te genezen.

Er is veel oefening nodig voordat de cursusstudent de confrontatie met "de wereld als illusie" volledig innerlijk heeft geaccepteerd. Maar Jezus leidt ons langzaam en liefdevol door de Cursus en onderwijst ons stap voor stap naar wat waar is. Onze gespleten denkgeest, als gevolg van de afscheiding van God, herbergt een hardnekkig ego dat stevig vasthoudt aan de gedachte dat de wereld die wij zien echt bestaat. Wat we geloven nemen we waar! Onze waarden en verwachtingen, zegt de Cursus, moeten uiteindelijk losgelaten worden. Vastzitten aan materiële zaken als geld, aandelen, luxe huizen, exclusieve kleding, invloedrijke vrienden, vormt een substituut voor de werkelijkheid van Gods onvoorwaardelijke Liefde.

Jezus zegt: Om deze Cursus te leren dien je bereid te zijn iedere waarde die jij erop nahoudt in twijfel te trekken. Niet één kan er verborgen en in het duister gehouden worden, of deze zal jouw leerproces in gevaar brengen. Geen enkele overtuiging is neutraal. Elk heeft de macht iedere beslissing die je neemt te dicteren.

De uiterste consequentie van Een Cursus in Wonderen is vanuit een totaal innerlijke overgave te aanvaarden dat God geen materie kent, daar hij zelfs geen kennis heeft van een afgescheiden wereld. God kent alleen maar geest. Als Hij geen materie kent en niet op de hoogte is van wat zich op de aarde afspeelt, geen vliegtuigongelukken, aardbevingen, wereldse rampen of oorlogen kent, dan kunnen wij Hem hiervoor ook niet verantwoordelijk stellen! Alleen de mens is verantwoordelijk voor alles wat hij op aarde gemaakt en veroorzaakt heeft.

God is eeuwig, onveranderlijk en vormloos. De werkelijke wereld is van God. Hoe kunnen wij die bereiken? Door innerlijk te kiezen voor volledige overgave aan de Goddelijke leiding die ons zal tonen wie wij werkelijk zijn. Dit hoogste geschenk zal je na veel oefenen door de verlossing uit je droom ten deel vallen.

In de Cursus worden voortdurend twee perspectieven gebruikt, namelijk die van Gods werkelijkheid (de waarheid) tegenover het ego-denksysteem (de illusie). Het ego probeert Gods Zoon bang te maken vanuit een onbewust, diep geworteld schuldgevoel. 

Via projecties van het ego wordt de Vader als wraakzuchtig voorgesteld en zal Hij Zijn slapende Zoon hier op aarde straffen. Het ego heeft als enig doel met alle middelen Gods Zonen in de droom te houden, waardoor ze zich als zondig, schuldig en angstig ervaren. Het ego vertelt ons dat de aardse wereld werkelijk bestaat en het lichaam ons thuis is, dat we moeten aanvallen en verdedigen om aan onze (wereldse) behoefte te voldoen. Maar vanuit de Juiste Gezindheid van de Heilige Geest zijn wij hier op aarde geen bannelingen en is lijden niet nodig. Hij raadt ons aan het leven op aarde te zien als een leerschool waarin wij moeten leren onszelf van onze ingebeelde ziekte van zonde en schuld en angst te verlossen. Ons werkelijk huis is de Hemel, waar Eensgezindheid van God, de Schepper van Al geest en Christus in het Zoonschap woont. 

In werkboekles 97 zegt Jezus dat wij geest zijn. De cursusleerlingen wordt onderwezen dat zij zich moeten vereenzelvigen met hun ene Zelf, dat geen gespleten identiteit aanvaardt. Deze les eindigt met: Geest ben ik, een heilige Zoon van God, vrij van alle beperking, veilig, genezen en heel, vrij te vergeven, en vrij de wereld te verlossen.

Vergeving

Met de Cursus in de hand wandelen wij samen met de Heilige Geest door een doolhof van gedachten waarvan wij ons moeten bevrijden. Zeker wanneer het veroordelingen over onze broeders of onszelf betreffen. Wij leren beseffen dat elke aanvallende gedachte op onze broeders een aanval op onszelf is, waardoor wij schuld opbouwen. Onze Weg is die naar God. Hiervoor moeten we bereid zijn een stap terug te doen en ons door de Heilige Geest te laten leiden. Een beetje bereidwilligheid dit te doen is voldoende. Het verlangen en de bereidheid om het te laten komen gaan zijn komst vooraf...Doe geen poging de Heilige Geest te geven wat Hij niet vraagt, anders voeg je het ego aan Hem toe, en haal je de twee door elkaar... De kracht van de vergeving wordt sterker wanneer wij ons in het vergevingsproces van het opgeven van gedachten en oordelen volledig openstellen voor de werking van de Heilige Geest. 

Les 155 luidt: Ik doe een stap terug en laat Hem de weg wijzen. Deze eenvoudige keuze is het die we vandaag maken De dwaze illusie zal nog een poosje zichtbaar blijven in de ogen van hen die verkozen hebben te komen...Toch hebben ze een gids nodig om hen hiervandaan te leiden, want ze zien illusies voor waarheid aan...Wanneer de dromen voorbij zijn, de tijd de deur gesloten heeft achter alle dingen die voorbijgaan en wonderen doelloos zijn geworden, zal de heilige Zoon van God geen reizen meer maken.

Met les 121 komt verzoening in beeld. Wij mogen ons verblijden met de aanhef: vergeving is de sleutel tot geluk. Hier is je antwoord op je zoeken naar vrede. Hier is de sleutel tot de betekenis in een wereld die zinledig lijkt... Vergeving is de sleutel tot geluk,. Ik zal ontwaken uit de droom dat ik sterfelijk ben, feilbaar en vol zonden, en weten dat ik de Volmaakte Zoon van God ben.

Het verzoeningsprincipe is een wezenlijk onderdeel van onze verlossing. Het Handboek voor leraren spreekt in dit verband duidelijke taal: Wat oordelen is wordt door de wereld totaal verkeerd begrepen, net als andere middelen waarmee de wereld van illusies in stand gehouden wordt...Door oordelen op te geven geeft hij slechts op wat hij niet had. Hij geeft een illusie op, of liever, hij heeft de illusie iets op te geven...Nu hij inziet dat oordelen voor hem altijd al onmogelijk is geweest, probeert hij het ook niet langer. Dit is geen offer. Integendeel, hij brengt zichzelf in een positie waarin oordelen via hem in plaats van door hem kan gebeuren. En dit oordeel is noch 'goed' noch 'slecht'. Het is het enige oordeel dat er is, maar met één inhoud: Gods Zoon is schuldeloos en zonde bestaat niet.

Jezus zegt dat vergeving feitelijk alles biedt. Maar de sluier die het gelaat van Christus verborgen houdt, wordt opgelicht en dan horen wij Hem spreken: Gods plan voor jouw verlossing kan veranderen noch falen...Hier is het antwoord! Zou je buiten willen blijven staan, terwijl heel de Hemel op jou wacht? Vergeef en wees vergeven.

De drie stappen van vergeving en zelfgenezing

In de Cursus kunnen drie stadia van vergeving onderscheiden worden:

1: we leren onze projecties op de wereld terug te nemen en stellen niet anderen maar onszelf verantwoordelijk voor de pijn die wij onszelf aandoen;
2: we beseffen hoe sterk we aan onze schuld gehecht zijn. We streven naar meer verantwoordelijkheid (autonomie) te dragen en proberen voortdurend ons schuldgevoel los te laten zodat wij ons bevrijden van ons slachtofferschap. Het principe dat nu geld is: Ik ben schuld- en zondenloos!
3: we nodigen de Heilige Geest uit om Zijn Licht in ons te doen schijnen, zodat alle duisternis van onze geheimen worden weg geschenen. De Heilige Geest schenkt ons graag dit Licht als wij daarom vragen en wij volledig bereid zijn ons voor Hem open te stellen.

De Cursus in Wonderen is een begin, niet een einde. Maar ik verzeker je dat als je ermee begint, je niet wilt ophouden totdat God de laatste stap heeft gezet!