Psychotherapie en counseling:
Inleiding
Eclectische therapie
Gestalt en Gestalttherapie
Hermiaanse therapie
Hypnose & hypnotherapie
NEI, Neuro Emotionele Integratie
Neo hypnotherapie
de Option-methode
Psychosynthese
Rebirthen
Spirituele therapie
Transformatiewerk
Voice Dialogue
Zijnsorientatie
Lichaamsgericht (Rubriek)

de rubriek: Psychologie

Kleine advertenties:

Pad naar dit artikel: Hoofdmenu > Psychotherapie en counseling >

Hermiaanse therapie

Werkelijke genezing komt tot stand wanneer het contact van de cliënt met zijn of haar Hoger Zelf hersteld is en de cliënt weer zicht heeft op de ontwikkelingsgang van zijn of haar Ziel door vele levens heen. Dat proberen Hermiaanse therapeuten met hun werk te realiseren. In het onderstaande een nadere uitleg over deze werkwijze, aan de hand van een voorbeeld.

Ze komt in het zwart gekleed binnen. Laten we haar Miep noemen. Ze is 36 jaar oud en woont alleen. Haar vrolijkheid heeft iets onechts en is een beetje té. Ze komt voor individuele therapie, want drie jaar groepstherapie heeft haar niets opgeleverd. Ja, ze heeft daar geleerd dat ze gesloten is, maar ja, ze had zich zó onveilig gevoeld in die groep dat er niets was veranderd in die jaren. Dat verschrikkelijke verdriet van binnen, dat gevoel dat je ergens voor moet boeten, daar ga je toch niet over praten als je je onveilig voelt? Miep in elk geval niet en daar zit ze nu tegenover mij en kijkt me hoopvol aan. Kan jij daar wat aan doen? vraagt ze.

Hermes is aanvankelijk de boodschapper van de Griekse goden (Zeus en zo) naar de mensen, maar later heeft hij als enige toegang tot alle 5 werelden die de Griekse mythologie kent en die symbool staan voor de vijf lagen van het bewustzijn van de mens (van de diepste laag in ons onderbewuste tot en met de wereld die men wel de Verlichting noemt). Vanuit de hoogste, onbenoembare wereld, waar de pure Liefde woont, brengt Hermes de boodschap van Liefde tot in de diepste lagen van de onderwereld. Een verhaal apart, die Hermes.

Enfin, naar deze Hermes hebben wij onze therapie vernoemd. Omdat wij ook iets van die boodschap van Universele Liefde willen brengen onder mensen en dat dan ook tot in de diepste lagen van hun onbewuste. Want daar, diep weggestopt, liggen de trauma's, de angsten, de verdrongen ervaringen die genezing zoeken en dat doen door steeds weer op te spelen. Ze roepen om aandacht in onze dromen en zitten ons steeds dwars. Zij sturen ons, hoe we ook trachten ze te ontkennen of weg te stoppen.
Geïnspireerd door de eenhoorn en Hermes zit ik daar dus. Met Miep tegenover me. Of ik haar kan helpen? Oh, Hermes, denk ik, sta me bij!!

Ik vraag Miep iets te vertellen over dat verdriet. Maar wat ze vertelt is vaag, ze ontwijkt. Ze heeft het altijd gehad, zegt ze. Ja, ook al als klein kind. Vader en moeder hadden veel ruzie en zijn gescheiden toen zij jong was. Miep is met haar broertje bij haar moeder gebleven en ziet haar vader af en toe nog wel. Ze heeft weinig goede woorden over voor haar moeder die nooit hertrouwd is en altijd vol verwijt naar haar ex is gebleven. En verder heeft Miep weinig te vertellen: ze heeft ooit een vriendje gehad, maar die was er met een ander vandoor gegaan. Werk heeft ze nooit gehad want Miep is van mening dat dat nu eenmaal niet gaat als je zo verdrietig bent. Ze heeft een aantal jaren therapie bij het Riagg gehad, maar dat hielp niets. Daarna dus drie jaar groepstherapie (2 x per week) maar dat verdriet is er nog steeds.
Miep praat over "mijn verdriet"alsof ze het over "mijn arm" heeft: het lijkt wel een ding dat onlosmakelijk met haar verbonden is en ze kan zich niet meer voorstellen dat het er ooit niet zal zijn.

In ieders leven hebben gebeurtenissen plaats die heftig en ingrijpend kunnen zijn. Wij noemen die heftige gebeurtenissen 'trauma's. Trauma's kunnen verwerkt worden en dan geven ze later geen problemen meer.
Stel dat je wordt aangevallen en je schudt de aanvaller van je af. Je houdt een tijdje angst, maar je triomf maakt veel goed, zoveel dat je het trauma verwerkt. Maar stel dat je aanvaller sterker is dan jij en er met je tas met juwelen vandoor gaat. Dan is het onaf. Je had je willen verdedigen, maar je kon of durfde niet.
In elk onverwerkt trauma zit iets dat onaf is. En dat zeurt dus altijd om afgemaakt te worden. Ook als we die ervaring verdrongen hebben. Ook als die trauma's in vorige levens plaatsvonden want dat wat onaf is nemen we mee naar volgende levens.
Dus: als Miep al jaren en jaren met dat verdriet rondloopt, welk onaf trauma draagt ze met zich mee, daar ergens diep in haar onbewuste? En hoe krijgen we dat trauma weer terug in haar bewustzijn, zodat we het kunnen helen?

Maar er is meer tussen hemel en aarde dan verdringing alleen. Is dat verdriet wel van Miep zelf? Is het wel haar trauma of is het wellicht van iemand anders? Te weinig werkt men in de therapeutische wereld met het fenomeen van de 'aanhechtingen': rest-energieën van overledenen die zich aanhechten aan levenden om op die wijze hun onverwerkte trauma's af te maken. Wat zou er met Miep aan de hand zijn?

Tijdens de intake blijkt o.a. dat Miep haar oma overlijdt als Miep nog maar net is geboren. Oma heeft zich haar hele leven slachtoffer gevoeld van haar ouders, haar man, haar kinderen, de wereld. Gefrustreerd overlijdt oma: ze kan zelfs haar eerste kleinkind (Miep) niet meer zien en dat terwijl ze zo hoopt dat haar kleinkind het beter zal krijgen dan zij.
 Doorpratend met Miep blijkt dat haar broertje, die zich slachtoffer voelt van de scheiding van hun ouders, zich een jaar na die scheiding ophangt. Als kind voelt Miep zich eenzaam. Ze heeft nauwelijks vriendinnetjes en die ze heeft zijn volgens haar moeder niet goed genoeg. Ze beeldt zich vaak in dat ze met haar overleden broertje speelt en met hem beleeft ze in haar fantasie talloze avonturen.

Wanneer iemand overlijdt, hopen we dat diens Ziel naar 'Het Licht' gaat. Het is onze ervaring dat dat ook altijd gebeurt. De vraag is evenwel of de aandacht van de overledene op 'het Licht' gericht is. Als iemand sterft in zorg, wanhoop, wraak, verwarring of pijn dan is het niet waarschijnlijk dat zo iemand voor 'het Licht' open staat. De onverwerkte rest-energie van de overledene blijft achter en zoekt verwerking. De aandacht van de overledene kan wel eens bij dat proces blijven. In het verhaal van Miep komen we al snel twee niet gelukkig overledenen tegen: haar oma en haar broertje. De kans is groot dat de restenergie van beiden is aangehecht bij Miep. Daarom besluiten we de eerste sessies daar aandacht aan te besteden.

Miep ligt tijdens de sessie op de matras. Ogen dicht. Ze vindt het best eng, maar dapper herhaalt ze herhaalt de naam van haar broertje: "Hans". Tot haar verbazing krijgt Miep het erg koud: ze bibbert er helemaal van. Ze krijgt het benauwd.." alsof er een strop om mijn nek zit" . Miep heeft contact met de sterfervaring van haar broertje en herbeleeft die. Ze voelt zijn wanhoop, zijn verdriet en zijn schuldgevoel dat hij het huwelijk van zijn ouders niet heeft kunnen redden. Na zijn sterven weet hij niet waar hij heen moet en in zijn verwarring gaat hij naar Miep. Maar hij krijgt geen contact met haar, hoe wanhopig hij het ook probeert. We laten -via Miep- Hans aan het woord.
Hans uit zijn verdriet en we ontkrachten zijn schuldgevoel. Nu kan hij verder naar het Licht. Hij doet dat en Miep ervaart dat ook zo.
Een sessie later herbeleeft Miep het sterven van haar Oma. De afwijzing die oma haar hele leven ervaren heeft, heeft haar veel verdriet gedaan. Ook Oma laten we aan het woord en Oma is na haar sterven bij Miep aangehecht opdat Miep het beter zou krijgen dan zij. Maar Oma kan zo weinig voor Miep doen: ze is wanhopig. We vragen Oma om raad voor Miep en Oma raadt Miep aan een weg te volgen die leidt naar Zelfkennis. Dit is Miep te vaag: wat bedoelt Oma daarmee? Oma legt het uit: zelfkennis leidt tot inzicht, inzicht tot Liefde, Liefde tot houden van degene die je bent en een gevoel van eenzijn met alle andere schepsels om je heen. Die kennis zal Miep bevrijden van verdriet en eenzaamheid.

We nemen afscheid van Oma en weer ervaart Miep een wit licht om zich heen en ze ervaart dat oma werkelijk vertrekt. De boodschap van Oma gaat evenwel wat aan haar voorbij. Miep vindt het mooi, maar wat moet ze ermee?

Waar er gewerkt wordt met aanhechtingen en/of obsessoren, is het goed na te gaan wat het in de cliënt zélf is waaraan een overledene aanhaakt. Waar een haakje is, is een oogje en wat is het oogje bij Miep?

In een volgende sessie blijkt dat Miep in een vorig leven een rijke man is geweest. Hij heeft veel landgoederen en heerst als een vorst over zijn gebied. Hij duldt geen tegenspraak, noch kritiek en menigmaal laat hij om die reden mensen oppakken en ter dood brengen. Hij is verliefd op een vrouw die hem evenwel niet wil en daar is hij razend om: hij laat haar ombrengen maar haar familieleden nemen wraak en lokken hem in een val waarbij zij hem pijnlijk en langzaam ter dood brengen. Hij sterft vol wroeging om wat hij gedaan heeft: voor zijn daden zal hij moeten boeten, besluit hij vol verdriet.

Dit besluit is Miep in haar huidige leven aan het uitvoeren. Zonder te weten waarom of waardoor was er steeds dat gevoel van verdriet en moeten boeten.

We ronden de sessie af door de man die Miep ooit was, in gesprek te brengen met de vrouw die hij heeft laten vermoorden. Eindelijk kan het verdriet en het berouw dat de man al zo lang bij zich draagt, geuit worden. Miep huilt tranen met tuiten als de vermoorde vrouw de man vergeeft en zegt dat er nu genoeg is geboet. Het leven is om van te genieten en daar moet nu maar eens mee begonnen worden, stelt de vermoorde vrouw. Miep is het met haar eens en voelt zich geweldig opgelucht na deze sessie.

Oma en Hans waren dus aangehaakt op een oude, diepe wond in Miep zelf. Nu die genezen is, kan er niet meer op aangehaakt worden.

De volgende vraag die opdoemt is: wat maakte dat Miep in dit leven geboren is bij deze familie?
Binnen de Hermiaanse therapie zien we bij mensen twee karmische lijnen: één uit eigen, individuele vorige levens waarin vaak een thema zichtbaar wordt. Zo blijkt uit nog een paar vorige levens die we van Miep in sessie gezien hebben, dat er steeds het thema 'afwijzing' speelt.
De andere karmische lijn in mensen is die van het 'familiekarma'. Niet alleen genetisch, maar ook energetisch dragen mensen de thematiek, gewoonten, normen en waarden van de familie van beide ouders bij zich. Dit blijkt ook in het geval van Miep zo te zijn.

We zagen reeds dat ook bij Oma en Hans het thema 'afwijzing'speelde, maar ook bij haar moeder. Ook in de lijn van de familie van haar vader is het één en al afwijzing. Dat uittekenend op een bord doet Miep versteld staan: ze dacht dat ze de enige was die kampte met verdriet en afwijzing, maar nu blijkt dat dat in haar hele familie het thema is.

Een volgende sessie gaan we na wat maakte dat Miep in juist deze familie constellatie geboren is. Ze beleeft het 'tussenbestaan': de sfeer waar mensen zijn voordat ze incarneren. Ze ervaart enorme eenheid met alles wat bestaat, rust en harmonie. Maar plotseling is daar de wens om iets in haarzelf te genezen. Ze voelt de behoefte om te incarneren op een plek waar ze de afwijzingen die ze zelf heeft ondergaan dan wel anderen aan heeft gedaan, kan genezen. Prompt ervaart ze een neergaande beweging: ze ziet haar moeder die zich tijdens de vrijpartij door haar man afgewezen voelt. Daar incarneert ze. Maar moeder is niet blij dat ze zwanger is en overweegt abortus. Miep voelt meteen de afwijzing, die doorgaat als na de geboorte blijkt dat vader liever een zoon dan een dochter had. Ze vergeet dat ze komt om te genezen. Zo gaat dat: wil je genezen dan moet je eerst ziek worden.

Dus: eerst weer afwijzing ervaren. Pas dan kan genezing daarvan plaatsvinden.
We laten een dier voor Miep reizen. Miep ziet een felle panter. Ze bewondert zijn kracht en zijn snelheid. De panter neemt haar mee naar een plek waar het stil is en mooi. Het dier gaat er liggen en Miep ervaart hoe ze tegen het dier aan gaat liggen en zijn kracht in zich opneemt.
Dan verschijnt op die plek een vrouw die Miep aanraakt op de plek van haar hart en Miep vraagt haar hart dat al zo lang was afgesloten, te openen. Miep weet niet hoe dat moet, maar de vrouw helpt haar. Miep is erg ontroerd en voelt, liggend op onze matras, hoe warmte haar lichaam binnenstroomt en ze hoort weer de woorden van oma over één zijn met alle schepselen om haar heen. Ze voelt en ervaart nu die eenheid en nu snapt ze waar Oma over sprak. De vrouw brengt Miep in contact met haar Hoger Zelf: een zacht, wit licht, warm en oneindig groot. Miep vraagt zich af: "Ben ik dit"? De vrouw antwoordt: "Dit is iedereen, dit ben jij, dit is de ander: jij bent alles wat is".

Hiermee hadden we aan het begin van de serie sessies niet aan moeten komen bij Miep. Ze zou dit gezweef gevonden hebben en spiritueel hocuspocus. Maar nu het uit haarzelf komt en een eigen ervaring is, is ze diep ontroerd. Het gaat nu goed met Miep. Ze heeft nu een baan, een partner en af en toe is er nog wel een vlaag van verdriet en dan komt ze nog eens langs voor een herhaal- of opfris-sessie.

Hermiaanse therapie.