Shiatsu-toepassingen:
Afvallen en lijnen
Allergie
Baby-ontwikkeling
Hoofdpijn
Hooikoorts
Hyperventilatie
Knie - pijn
Maagpijn
Menstruatieklachten
Muisarm - RSI
Nek-, schouder- armen
Oor- en gehoorklachten
Psoriasis
Psychische klachten
Rugklachten
Slaapproblemen
Spataderen
Whiplash
Niet zwanger worden

de rubriek :  Voeding en
Zwangerschapsyoga

Kleine advertenties:


Ontwerp: www.shanra.nl

Ontwerp: www.shanra.nl

Pad naar dit artikel: Hoofdmenu > Geneeswijzen > Traditionele Chinese geneeswijzen > Shiatsu > Toepassingen >

Baby-ontwikkeling

Wat een baby in het eerste levensjaar moet kunnen en wel of niet mag eten is in onze westerse wereld uitvoerig uitgedokterd. Het zuigelingenbureau en vele boeken over baby's wijzen ons de weg. Met gebruikmaking van die wijsheden werden ook mijn kinderen (op)gevoed. Nu ik enige kennis heb van oosterse inzichten zou ik toch een aantal adviezen in de wind slaan en meer een eigen weg gaan volgen (een combinatie van oosterse en westerse inzichten).

In dit artikel wil ik iets van de oosterse benadering aantippen en ingaan op de consequenties van deze inzichten.

Volgens de Chinese geneeswijzen ontwikkelt een kind zich in samenhang met de energiepatronen van de meridianen (energiebanen in het lichaam.. meer).
Vanaf de bevruchting ontwikkelen zich de meridianen één voor één. Als een meridiaan zich ontwikkelt, dan kan tegelijkertijd een daarbij behorend orgaan zich ontwikkelen.
De ontwikkeling sluit aan bij de behoeften van het moment. Pas aan het eind van de zwangerschap ontwikkelen zich de longmeridiaan en de longen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat te vroeg geborenen vaak ademhalingsproblemen hebben.

Tot de geboorte heeft de spijsvertering nog niet hoeven werken. De meridianen, verenigd in de zogenaamde 'middenwarmer', zijn nog zwak en beginnen zich te ontwikkelen.
In deze fase moeten we deze middenwarmer-energie niet te veel belasten; het kind moet die voeding krijgen waar het aan toe is. Bij een pasgeborene past eigenlijk alleen borstvoeding.

Het gebit is de belangrijkste graadmeter, als het gaat om de ontwikkeling van de middenwarmer. Niet de leeftijd (in weken/maanden) bepaalt wanneer het kind ook andere voeding kan nemen, maar het krijgen van tanden (en later; van kiezen). Krijgt uw kind vroeg de eerste tanden, dan kan het eerder ander voedsel verdragen dan een ander kind (en omgekeerd). Als het babygebit zich volledig ontwikkeld heeft dan is de middenwarmer voldoende sterk om vele soorten voeding tot zich te nemen.

Als eerste andere voedsel voor een baby wordt doorgaans een fruithapje geadviseerd van banaan en sinaasappelsap; voor de vele vitaminen. Vanuit de optiek van de Chinese geneeswijzen is dit fruithapje uit den boze. De banaan en sinaasappel groeien in de tropen; ze hebben een koele energie en kunnen de mensen die daar wonen van binnen uit verkoelen. Om het te verteren vragen deze vruchten extra energie van de middenwarmer. Bij de baby is deze energie onvoldoende aanwezig; het fruithapje zal zwaar op de maag liggen.
(Zie ook de pagina's over voeding)

Stoffen waar een mens niet tegen kan, zijn ballast voor het lichaam, kosten te veel energie en kunnen aanleiding zijn tot negatieve lichamelijke reacties.
Te sterke belasting van de middenwarmer kan leiden tot klachten die zich ook op latere leeftijd kunnen uiten (denk daarbij ook aan ziekten die met het afweersysteem te maken hebben: allergieën enz.).

Nog méér kan de middenwarmer belast worden door anti-biotica. Het spijsverteringssysteem krijgt hierdoor een grote klap en er zal weinig energie over zijn voor de vorming van het gebit.
Spijsverteringsproblemen, een slecht gebit en andere klachten kunnen het gevolg zijn van een antibioticakuur.
Deze kan het leven redden, maar geef het niet als er ook andere mogelijkheden zijn. Overleg met de arts, vraag of er echt geen andere oplossingen zijn.

Ook inentingen belasten de middenwarmer in grote mate. Op een leeftijd van drie maanden kan een baby de inentingsstoffen niet of nauwelijks verwerken.
Sommige baby's kunnen niet eens de noodzakelijke koorts oproepen, die nodig is om zich te verweren tegen de betreffende ziektekiemen van de inentingsstoffen.

Laat uw baby in het eerste levensjaar liever niet inenten. Normaal gesproken is daar ook geen reden voor. Behalve als u met het kind naar gebieden gaat waar besmettelijke ziekten heersen, of als gevaarlijke ziekten in onze regionen de kop opsteken.

Het is ook niet vanzelfsprekend om uw kind tegen alle kinderziekten in te laten enten. Kinderziektes hebben de functie om afvalstoffen (die het kind al in de baarmoeder opgelopen kan hebben) uit het lichaam te verwijderen. Er bestaat een vermoeden dat de vele (zeer ernstige) auto-immuun-ziekten veroorzaakt worden door de ophoping van de vele stoffen die het lichaam niet kwijt kan raken; het lichaam keert zich dan uiteindelijk tegen zichzelf.

Naar mijn mening moet je als ouders de keuze maken welke risico's je het grootste acht; de complicaties die op kunnen treden bij kinderziektes als de bof en de mazelen, of de mogelijke negatieve gevolgen van de inentingen ertegen.
Dit zijn overwegingen die je niet aan een ander over kunt laten. Je kunt niet in de toekomst kijken en de deskundige ook niet. Als ouder heb je het recht (en naar mijn idee de plicht) om zorgvuldige keuzes te maken.
Dat betekent dat je in het belang van het kind het voedingspatroon aan kunt passen, de inentingen op een later tijdstip kunt laten uitvoeren, enz.. Je kunt daarbij voor het ene kind tot andere beslissingen komen dan bij het andere.

Elk kind is weer anders en jij neemt beslissingen op grond van kennis, inzicht, waarneming en intuïtie.