Pad naar dit artikel: Hoofdmenu >
Communicatie en relaties >
Sprank
Misschien was de eclips van 1999 wel het definitieve keerpunt? Ping, het laatste pareltje zon. Of was het 1996 toen ik Tai Chi leerde? Het wonder is, dat het is gelukt. Dat ik nu, iedere keer als een feest, mijn verhaal over communicatie mag vertellen. Mag doen, want inmiddels is het een workshop.
Sprank heet het verhaal. Ik noem het een communicatiemodel, maar omdat ik vrolijk stoei met de regels van oorzaak en gevolg, van doel en middel, is het woord model relatief. Workshop, dat is beter. Sprank is een workshop over communicatie. En die geef ik. Daar heb ik mijn hele leven voor geoefend. Vanaf de schoolkrant, via de echte krant, via radio en tv, via de kunstacademie tot nu.
Vijfendertig jaren leren, vallen en opstaan. En uiteindelijk gelukkig worden. Want laten we even wel wezen. Gelukkig zijn daar gaat het om, in het leven. Tijd efficiënt doorbrengen? Flow? Jazeker, gewoon gelukkig zijn. Communiceren doe je om gelukkig te worden, te zijn, te blijven. Je vreugde uitschreeuwen, en je verdriet. Nee, dat is geen communicatie. Dat is eenrichtingsverkeer. Communicatie, dat is luisteren, dat is uitwisseling, dat is samen verder komen.
De wil om samen te werken, samen iets te doen.
Ping, zodra ik een poot uitsteek word ik gelukkig. Zo simpel is het.
Maar waarom doet dan niet iedereen dat constant? Waarom gaat er dan zo ontzettend veel fout? En kan het beter?
Communicatie kun je leren en voor mij is er in ieder geval iedere dag veel te leren. Mij kostte het vele jaren (massacommunicatie) voor ik begreep dat communicatie uitsluitend gaat over de vonk die tussen mensen overspringt. En die vonk, die kun je opzoeken, die kun je zelf maken. Het is het sprankelende in alles, dat het leven fascinerend maakt.
We staan aan het begin van de Sprankcirkel: Helderheid, 'een kalme geest', als ik hier de Dalai Lama mag citeren. Wetend licht. Concentratie, vreugde. Geen negatieve gedachten, geen oordelen. Open staan voor het nu. Betrokkenheid, duidelijkheid. Eenvoud.
De dingen bewust doen. Wit. De kleur van de onschuld. Het klinkt zo eenvoudig en het is zo moeilijk.
Dan gaan we met de wijzers van de klok naar 'mijn droom'. Rood, de kleur van bloed, van een kloppend hart, de kleur van vuur. Mijn droom, dat is de vonk in mij, dat is datgene waarvoor ik op aarde ben. Mijn droom is geen raceauto, of ander materieel succes, nee, het is datgene wat mij beweegt, datgene waarin mijn talenten optimaal kunnen bijdragen. Mijn droom, is datgene waarin ik het beste ben. Mijn droom is ook de manier waarop ik naar het leven kijk. Mijn film, die verschilt van alle andere films. En om daar enig besef van te krijgen moet ik luisteren. Luisteren naar mijn ademhaling, die hort en stoot van angst of die rustig is als een kabbelende bergbeek. Ik moet luisteren om te ontdekken wat het leven met me wil. Om te ontdekken hoeveel ik deel, en ook omdat delen het enige is dat mij verrijkt. Luisteren is mijn input, het is mijn navelstreng met het leven. Luisteren betekent natuurlijk ook kijken, voelen, ruiken, proeven. En dan zie ik jouw droom langstromen, jouw emoties, al het andere leven, zo veel iedere dag.
We hebben nu de beginhelft van de Sprankcirkel gehad, rood en blauw met als mengkleur paars. De kant van de dromen en de idealen. Nu komt de kant van de praktijk en het doen, gebaseerd op de derde primaire kleur geel. Het begint met het groene investeren, mengkleur van geel en blauw. Investeren is met je voeten in de aarde staan. Leren. Het is werken, ontdekken, geven, offeren, je best doen. Dingen gaan niet vanzelf, als je er niet alert mee bezig bent, dan gebeurt het niet. Investeren, groen als de aarde en als je het niet meer weet, dan ga je naar buiten, wandelen, kijken in de natuur, investeren in jezelf, genieten ook.
Want het moet wel leuk zijn natuurlijk, in balans. Het evenwicht tussen mijzelf en de wereld, tussen mijn mannelijke en vrouwelijke kanten, tussen privé en werk, bijvoorbeeld. Ik wil in balans in het leven staan, stevig met mijn voeten op aarde. En als ik dan aan al deze voorwaarden voldoe, ik draag met al mijn talenten bij, ik luister, ik weet wat de ander wil, ik investeer in ons samenzijn en ik hou het ook nog een beetje bescheiden, ja, dan kan ik samen werken. Hoera feest. Oranje, mengkleur van balans en mijn droom. Het is gelukt, ik communiceer. En pats, daar gaat het weer fout. Terug naar af, of eigenlijk verder, naar weer iets meer helderheid. En telkens komen we een klein stapje verder.
Roeland Schweitzer
Meer informatie over Sprank vind je op
www.schworks.nl.
Sprank is beschikbaar als voordracht, als workshop, als kunstwerk.
Meer over communicatie en relaties
Inleiding
Kernkwadrantenspel
Lichaamstaal
NLP
Een gesprek beginnen
Je mening geven
Omgaan met conflicten
Assertiviteit
Omgaan met kritiek
Emotionele chantage
Emotionele intelligentie
Emotionele verbondenheid
Diagnose in relaties
Sprank communicatiemodel
Tweelingzielen en zielmaatjes
Spiritualiteit in relaties