Sterven en rouwen in het jodendom
Recht om te leven en te sterven
Euthanasie
Het sterven
Na het sterven
Voor de begrafenis
de Chevre Kaddiesja
Reiniging, kleding, kisting
De begrafenis
Crematie en balseming
De eerste week van rouw
Hoe verder?

Kleine advertenties:


Ontwerp: www.shanra.nl

Ontwerp: www.shanra.nl

Pad naar dit artikel: Hoofdmenu > Spiritualiteit > Sterven en rouwverwerking > Sterven en rouwen in het jodendom >

De rituele reiniging, doodskleding en kisting

Een bijdrage van Sasja Martel

Het lichaam wordt, het liefst vlak voor de begrafenis, door de leden van de begrafenisonderneming ritueel gereinigd(tahara), (zonder gezien te worden) in respectvolle stilte. Vrouwelijke overledenen worden door een vrouwelijk Chewre gewassen, mannen door een slechts uit mannen bestaand Chewre.
Een van de gedachten achter de rituele reiniging is dat men de overledene weer teruggeeft, zoals hij eens gegeven is door zijn Schepper: gaaf en rein. Zoals een kind weerloos ter wereld komt, vervolgens gewassen en aangekleed wordt, zo verlaat een mens (na gewassen en aangekleed te zijn) weerloos de wereld, terug naar zijn Schepper.
De tahara bereidt een mens hierop voor en is daarmee de laatste menselijke blijk van zijn intieme verbondenheid met de Allerhoogste. Tijdens zijn leven was men bezig met de heiliging van het leven, het zoeken naar menselijke bestemming en de rituele reiniging gaf hier uitdrukking aan.
Omdat de overledene deze allerlaatste stap niet zelf meer kan uitvoeren wordt men geboden de tahara met diep respect voor de gestorvene te doen.

Wanneer familieleden dit wensen wordt het hun toegestaan ook enkele handelingen te verrichten, zoals het aantrekken van de sokken. Behalve een hoofdbedekking, onder-en bovenkleding en sokken, alles van eenvoudig linnen of katoen gemaakt en voor iedereen hetzelfde, worden de mannen gehuld in hun gebedsmantel.Hierna wordt de overledene in een hele eenvoudige houten kist gelegd. De joden begraven hun overledenen bij voorkeur zonder kist, maar vanwege de regels die tot voor kort in Nederland golden, gebruiken ze een eenvoudige ruwe vurenhouten kist zonder handvatten. De eenvoudige kist is voor iedereen hetzelfde. In verband met het geloof in de lichamelijke wederopstanding is cremeren voor joden verboden. Vanwege de band met het land Israel, waar de verlossing zal beginnen, strooit men wat aarde uit Israel op de overledene.
De kist wordt dan gesloten en men legt er een zwarte doek over heen, met twee kaarsen erop. Tot de begrafenis waakt men voortdurend bij de overledene.

Inleiding
Recht om te leven en te sterven
Euthanasie
Het sterven
Na het sterven
Voor de begrafenis
de Chevre Kaddiesja
Reiniging, kleding, kisting
De begrafenis
Crematie en balseming
De eerste week van rouw
Hoe verder?

Over (re) incarnaties

Sasja Martel(1954) studeerde theologie aan de Universiteit van Amsterdam, judaica aan de Katholieke Theologische Hogeschool te Amsterdam en aan de Hebreeuwse Universiteit te Jeruzalem waar zij 10 jaar woonde. Zij is sinds 1976 free lance docente Jodendom en de relatie Jodendom - Christendom in Nederland en Duitsland. Is afgestudeerd op het onderwerp 'De joodse visie op sterven en rouwen', waarbij de met name de rol van de gemeenschap in het rouwproces van de enkeling werd onderzocht. Momenteel schrijft zij een boek over dit onderwerp dat eind 2003 zal uitkomen. Inschrijven op de intekenprijs is al mogelijk (ongeveer 25 euro) via haar email (sasjael@hotmail.com). Zij is modern orthodox en lid van de joodse gemeente te Amsterdam en initiator van het in oprichting zijnde joodse hospice Immanuel te Amstelveen.